Decennia lang vertrouwden artsen op informele ‘curbside consults’ – snel advies gevraagd aan specialisten tijdens pauzes of rondes. Tegenwoordig wenden veel artsen zich tot een nieuwe bron voor deze snelle inzichten: kunstmatige intelligentie (AI). Tools zoals ChatGPT en gespecialiseerde platforms zoals OpenEvidence worden steeds gebruikelijker en bieden onmiddellijke, alomvattende antwoorden die traditionele methoden overtreffen.
De verschuiving wordt gedreven door praktische aspecten. AI biedt 24/7 beschikbaarheid en snelheid en vult gaten in overbelaste systemen op. Hoewel niet onberispelijk, is het nut ervan duidelijk. Artsen erkennen de waarde van een hulpmiddel dat bijna altijd nuttige input levert, zelfs als het zorgvuldig moet worden beoordeeld.
Het debat gaat niet over perfectie, maar over de vraag of beter goed genoeg is. Critici eisen onmogelijk hoge normen voor AI in de gezondheidszorg, die hoger zijn dan die welke voor menselijke artsen gelden. Deze onwil om AI te omarmen komt voort uit een onevenredige focus op zeldzame fouten in plaats van algemene verbeteringen. Net zoals zelfrijdende auto’s statistisch gezien veiliger zijn dan door mensen bestuurde auto’s, kunnen AI-hulpmiddelen de medische zorg verbeteren, zelfs met incidentele onvolkomenheden.
De bredere context is essentieel: de gezondheidszorg in de VS vertoont grote gebreken. Ondanks de medische vooruitgang wordt het systeem geplaagd door chaos, bureaucratie en onhoudbare kosten. AI biedt een pad naar transformatie, maar alleen als we overstappen van de angst voor geïsoleerde mislukkingen naar het beoordelen van algemene voordelen.
AI hoeft niet perfect te zijn om de zorg te verbeteren; het moet gewoon beter zijn dan de huidige status quo. De toekomst van de geneeskunde gaat niet over het elimineren van menselijke fouten, maar over het vergroten van de menselijke capaciteiten met hulpmiddelen die snelheid, schaalbaarheid en een meedogenloos streven naar betere resultaten bieden.
