i-mode is meer dan alleen technologie. Jaren vóór de iPhone transformeerde dit culturele fenomeen mobiele telefoons in zakcomputers. Met het door de Japanse telecommunicatiegigant NTT Docomo ontwikkelde systeem kunnen gebruikers rechtstreeks vanaf hun mobiele telefoon interactieve diensten gebruiken. Dat geheime wapen? De inhoudsbeschrijvingstaal en het berichtensysteem zijn zo intuïtief dat het voor de buitenwereld als magie aanvoelt.
De resultaten zijn schokkend. Begin 2002 had i-mode in Japan 32 miljoen gebruikers aangetrokken. Het gaat niet alleen om populariteit. Het is overal.
Het is niet verrassend dat de technologische industrie i-mode als een directe concurrent van WAP (Wireless Application Protocol) beschouwt. Toen het begin 2002 uit Japan begon te lekken, haastten westerse operators zich om het over te nemen. De Nederlandse operator KPN heeft het overgenomen, ePlus heeft het in Duitsland overgenomen en Bouygues Telecom heeft het in Frankrijk overgenomen. Ze willen allemaal een stukje van de actie.
Ze begrijpen het helemaal niet. Maar ze leren ervan.
Een technische sprong ten opzichte van WAP
i-mode werd officieel gelanceerd in 1999, toen mobiele schermen nog klein, monochroom en pijnlijk traag waren. De meeste vroege pogingen tot mobiel internet waren gebaseerd op WAP. WAP is lastig. Het vereiste dat gebruikers een verbinding tot stand moesten brengen, op latentie moesten wachten en door een restrictieve, gated interface moesten navigeren die vaak crasht of niet volledig laadt.
i-mode doet iets heel anders.
Maakt gebruik van C-HTML (compact HTML). Dit is een vereenvoudigde versie van standaard HTML, ontworpen voor de beperkte verwerkingskracht en kleine schermen van mobiele telefoons uit de late jaren 90. Het was bekend bij webontwikkelaars. Het maakt rijkere inhoud mogelijk dan de eigen protocollen van WAP.
Nog belangrijker is dat i-mode gebruik maakt van pakketschakeling voor gegevensoverdracht.
Bedenk eens wat een verschil dit maakt. WAP voelt als telefoneren. Het is verbonden. Ik heb het eerder gebruikt. Ik heb opgehangen. Je betaalt voor tijd.
i-mode houdt een continue dataverbinding actief op de achtergrond. Wanneer u de browser opent, gebeurt alles onmiddellijk. Geen kiestoon. U hoeft niet te wachten op een handdruk. Je hebt net genavigeerd.
Dit verandert het bedrijfsmodel volledig. Gebruikers worden niet per minuut gefactureerd. Er worden kosten in rekening gebracht op basis van de hoeveelheid uitgewisselde gegevens. Deze kleine verandering maakt een groot verschil. Moedig browsen aan. Moedigt klikken aan. Ondersteunt microbetalingen voor beltonen, achtergronden en nieuwsupdates. NTT Docomo verkoopt niet alleen aansluitingen. Ze verkochten een ecosysteem.
De transitie van tijdgebaseerde naar datagebaseerde facturering verandert alles. Laat mobiel internet aanvoelen als desktopinternet zonder toetsenbord.
Efficiënte ommuurde tuin
Critici hebben vaak een hekel aan de term “ommuurde tuin”. Ze geven de voorkeur aan een open, chaotisch web. Maar voor vroege mobiele gebruikers waren ommuurde tuinen een vangnet.
NTT Docomo beheert het i-mode portaal, dus alle websites moeten de verificatie doorstaan. Dit garandeert kwaliteit. Het zorgde voor veiligheid. Dit zorgt ervoor dat de site daadwerkelijk op dat apparaat werkte.
Het ecosysteem was divers. Je kunt het weer bekijken. Lees het nieuws. Controleer de aandelenkoersen. Speel eenvoudige online games. Beheer e-mail. Maak gebruik van mobiel bankieren. Alles vanuit één menu.
Partners zoals mediabedrijven, banken en game-uitgevers betalen een deel van hun winst aan NTT Docomo. In ruil daarvoor kregen ze toegang tot 32 miljoen zeer betrokken gebruikers die het platform vertrouwden. Dit is een gesloten lus. Nauw. Winstgevend.
Dit model staat in schril contrast met de ervaring van vroege WAP-sites, die gefragmenteerd en open maar kapot waren. i-mode biedt gebruikers een consistente, homogene ervaring. Ze weten wat ze krijgen. Ze weten dat dit werkt. Dit vertrouwen stimuleert adoptie.
Waarom Europa struikelde
Dromen kwamen uit toen i-mode begin jaren 2000 populair werd in Europa.
Operators als KPN, ePlus en Bouygues Telecom hopen het Japanse succes te kunnen evenaren. ze faalden. Waarom?
1. Infrastructuurverschillen: Europese netwerken zijn niet gebouwd met dezelfde altijd-aan pakketschakelingsdichtheid die NTT Docomo in Japan heeft geperfectioneerd.
2. Economische fragmentatie: modellen voor het delen van inkomsten zijn niet goed geschikt voor verschillende nationale markten en regelgevingsomgevingen.
3. Stijging van standaarden: Hoewel i-mode een propriëtaire oplossing is, evolueren we in andere delen van de wereld richting universele netwerkstandaarden. WAP is geëvolueerd. GPRS en later 3G-netwerken kwamen eraan. Het ‘gesloten’ karakter van i-mode wordt eerder een probleem dan een kenmerk.
Tegen de tijd dat smartphones arriveerden, was het spel opnieuw veranderd. iOS en Android introduceerden App Stores. Ontwikkelaars bouwen apps voor specifieke besturingssystemen, niet voor de portal van één enkele operator. De universele mobiele browser werd krachtig genoeg om volledige websites weer te geven.
De technische voordelen van i-mode verdampten. Ommuurde tuinen voelen beperkend aan. Gebruikers willen kiezen. Ze willen een app. Ze willen een open web in hun zak.
Onzichtbare erfenis
i-mode verdween geleidelijk buiten Japan. Maar het gaat nooit echt weg.
Het bedrijfsmodel (beheerde portalen, het delen van inkomsten, microbetalingen) werd het model voor mobiel internet. De App Store is gewoon i-mode, met betere graphics en meer concurrenten. Nieuws- en media-abonnementsmodel? i-modus.
We denken vaak dat de mobiele revolutie in 2007 begon met de iPhone, maar dat is niet waar. Mobiel internet begon in 1999 met de i-mode. Hieruit blijkt dat mensen bereid zijn te betalen voor mobiele inhoud. Ik ontdekte dat constante verbinding wenselijk is. Dit laat zien dat een telefoon meer kan zijn dan alleen een telefoon.
De technologie is verouderd. De mentaliteit blijft.
Waarom is i-mode nog steeds een mobiel internetmodel?
Als je terugkijkt op i-mode, zie je een relikwie. Een onhandige featurephone met een groen monochroom scherm. Het systeem verloor zijn grip op het wereldtoneel al lang voordat de iPhone en Android het overnamen. Maar om dit af te doen als een mislukt experiment, mist het punt.
i-mode is niet alleen maar mislukt of geslaagd. Het legt de basis.
Voor Japanse gebruikers was dit eind jaren negentig de eerste keer dat internet het gevoel kreeg dat het op een mobiele telefoon thuishoorde. Vóór i-mode waren mobiele data traag, duur en meestal beperkt tot e-mail. i-mode bood iets anders. Een samengestelde toegangspoort tot uw digitale leven. Nieuws. weer. Aandelenprijs. Chatten. Voor gebruik is geen toetsenbord of muis nodig.
Het genie zit niet in de technologie zelf. Pakketgeschakelde netwerken waren redelijk. De codering was eenvoudig. De echte doorbraak is het ecosysteem.
NTT Docomo verkoopt niet alleen toegang. Wat ze verkopen is een ervaring. Ze werken samen met makers van inhoud. Zij zijn verantwoordelijk voor de facturatie. Zij maken de regels. Gebruikers kunnen hun telefoontegoed gebruiken om beltonen te kopen, games te downloaden en exclusieve inhoud te kopen. Voordat het een modewoord werd, was het alleen maar micropaging. Dit was het app store-model, maar tientallen jaren geleden was er geen app store-interface.
Hoe het i-mode-ecosysteem werkt
Dit systeem is gebaseerd op nauwe integratie. DoCoMo beheert het netwerk. Zij controleren het portaal. Zij controleerden de betalingen. Contentaanbieders hebben zich aangemeld. Ze volgden de technische richtlijnen van DoCoMo. Zij krijgen een deel van de opbrengst.
Deze gesloten kringloop creëert kwaliteit. Dit was niet het Wilde Westen van het vroege web. Het was samengesteld. Veilig. gemakkelijk te gebruiken.
Gebruikers hoeven de URL niet te begrijpen. U hoeft geen lange adressen in te voeren. Ze klikten op het icoontje. Ze bladeren door het menu. Dit is intuïtief voor een generatie die nog nooit een computer heeft gebruikt.
Het financieringsmodel is al even innovatief. Datakosten zijn een vast bedrag. Berichten waren per bericht. Deze duidelijkheid is belangrijk. Mensen zijn niet bang voor onverwachte rekeningen. Ze maakten vrijelijk gebruik van de dienst. Dit bevordert de adoptie. Het stimuleert de vraag. Het stimuleert innovatie.
De erfenis van moderne mobiele gewoonten
Met de komst van 3G en 4G vervaagde i-mode. Smartphones bieden betere schermen. Hogere snelheden. Open platform. De gesloten tuin van i-mode is niet te vergelijken met de openheid van iOS en Android.
Maar het DNA is er nog steeds.
Denk eens na over hoe we tegenwoordig mobiele telefoons gebruiken. We verwachten samengestelde feeds. Wij verwachten een gemakkelijke betaling. Wij verwachten een naadloze integratie tussen diensten. Wij willen het mogelijk maken om met een paar klikken voor digitale producten te betalen.
i-mode normaliseerde het idee dat een mobiele telefoon meer is dan alleen een bel- en sms-apparaat, het is een serviceportaal. Het bewees dat mensen zouden willen betalen voor digitale inhoud. Het bewees dat mobiel internet mainstream kon worden.
Ergonomie. Veilig model. Factureringsstructuur. Dit werden industriestandaarden. Niet omdat i-mode won, maar omdat het werkte. Het liet zien wat mogelijk was.
Waarom deze geschiedenis er nu toe doet
Nu we een nieuw tijdperk van mobiele technologie betreden, zijn de lessen van i-mode nog steeds relevant. De spanning tussen openheid en curatie. Evenwicht tussen gebruikerscontrole en toezicht op de provider. De uitdagingen van het genereren van inkomsten met digitale ervaringen.
i-mode doet meer dan alleen mobiel internet introduceren. Introductie van het concept van mobiel gemak. Het maakt internet persoonlijk. Toegankelijk.
